Folklor i drzewa
Odległe wizje czyniły z drzewa łącznika między strefami wszechświata, w tym niebem a matką ziemią. Z tego względu drzewa przede wszystkim dęby, lipy, brzozy i sosny sadzono niedaleko ośrodków kultu, np. kaplic, cmentarzysk, kościołów.
Sadzeniedrzew na grobach było związane z potrzebą zapewnienia umarłym sposobności powrotu, natomiast w późniejszych czasach traktowane było jako działanie obronne, które miało chronić żywych przed szkodliwym działaniem nieżyjących.
W tradycji ludowej królowało przeświadczenie o możliwości transformacji człowieka w drzewo, jaka zachodziła w chwili rośnięcia drzewa posadzonego na mogile zmarłego. Motywy te występują w wierzeniach i kulturze wielu społeczności.
Reklama:
